Czwórnik gniazdowy – definicja

Czwórnik gniazdowy – element złączny stosowany w napędach i układach hydraulicznych wysokociśnieniowych maszyn oraz urządzeń górniczych w celu połączenia za sobą przewodów/węży hydraulicznych lub przewodów hydraulicznych z innym elementem danego sterowania. Składa się z czterech symetrycznych względem siebie przyłączy gniazdowych posiadających złącza szybkiego montażu, które umożliwiają sprawny i szybki montaż lub demontaż wybranego systemu hydraulicznego. Czwórnik gniazdowy ze względu na swoją budowę używany jest do wykonywania niestandardowych połączeń między poszczególnymi sekcjami w układzie. Wykonany jest ze stali automatowej A10X dostosowanej do pracy w warunkach silnych obciążeń.  Czwórnik gniazdowy podlega pod grupę elementów złącznych hydrauliki sterowniczej i musi spełniać wymagania aktualnie obowiązującej normy PN-G-32000:2011, w której określono jego wymiary, materiał wykonania, parametry wytrzymałościowe oraz proces produkcji. Jednym z nich jest wymóg wyboru materiału litego  (bez użycia techniki spawalniczej). Rozmiary czwórników gniazdowych występują w średnicach nominalnych DN 6, 10, 12, 19, 25, 31, 38, 51, 63.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *